Als tuinarchitect maak ik steeds duidelijke keuzes. Uitgangspunt bij het ontwerpen van mijn tuinen is de architectuur. Ik werk onmiskenbaar vanuit de architectuur van een pand om zo de binding aan te geven tussen buiten en binnen en omgekeerd. Maar natuurlijk heeft ook de omgeving invloed op het ontwerp en de te gebruiken beplanting.
Om buiten als extra ruimte van het interieur te benadrukken trek ik lijnen en denkbeeldige assen door. In het geval van ‘DUINbeek' volgt het pad naar de entree duidelijk de beeldbepalende lijn van de centrale hal en volgen de vlakken in de tuin en de heggen het ritme en de maat van het gebouw.
Zo probeer ik de natuur naar m'n hand te zetten. Ik maak gebruik van rechthoekige vormen in de onmiddellijke nabijheid van het woonhuis of gebouw terwijl op grotere afstand de tuin steeds meer wordt overgelaten aan de vrijheid van de natuur.
Dit principe is goed zichtbaar in het ontwerp voor ‘DUINbeek'. Want direct rond het gebouw is de belijning van de architectuur gevolgd met beukenhagen en bodembedekkers als struik-klimop, anemonen en hortensia's. Dit gedeelte wordt begrensd door een halfverhard pad. Buiten die halfverharding is een houtwal gerealiseerd met rododendrons en bosbeplanting die voor een bijna transparante overgang zorgt tussen tuin en landschap.
Dick Beijer, tuinarchitect